Wiosenny churching part 1. Wielki Czwartek

Od bicia dzwonów, przez obmycie nóg, do kaplicy adoracji.

Jesteś zaproszony na ucztę, święto. Liturgia w kościele nacechowana jest wieloma znakami, symbolami, a próba zrozumienia tego ułatwia jej przeżywanie. Inaczej to wszystko staje się puste i bezmyślne.

Skoro świętujemy, to warto wiedzieć z jakiego powodu. Po pierwsze – ustanowienie Eucharystii, po drugie – kapłaństwa. Msza Święta to prawdziwa uczta, na której powinno być coś dla ducha i dla rozumu. Na początku, próbujemy zmierzyć się z liturgią słowa, która wymaga od nas i od kapłana zaangażowania intelektualnego. No, różnie z tym bywa. Słowo Boże nie jest proste. Wymaga od nas czasu i regularności. Idealnie jest znaleźć chwilę przed mszą, aby je przeczytać i trochę nad nim pomyśleć. Potem jest czas dla ducha. Tutaj potrzebna jest odrobina wiary. Muszę wam się przyznać, że przez długi czas sam przychodziłem tylko dla pierwszej części. Druga była dla mnie niezrozumiała. Tylko, że tak się nie da. Tak samo nie da się być w Kościele bez kapłanów. Kapłaństwo jest jednym ze sposobów przeżywania przygody z Bogiem. Nie będziemy się rozwodzić nad obecną kondycją kapłaństwa, bo to nie miejsce i czas. Zamiast kolejnej dawki narzekania, warto w tym dniu pomodlić się za nich. Po prostu.

Liturgia, w Wielki Czwartek, ma kilka elementów, na które warto zwrócić uwagę. Spróbujemy je rozszyfrować, aby nie były nic nieznaczącymi momentami.

Obmywanie nóg – niestety, w niektórych kościołach (np. w moim parafialnym) nie praktykuje się tego gestu. A szkoda, bo jest to piękny symbol, czysta definicja kapłaństwa, zapoczątkowana przez samego Jezusa.
Bicie dzwonów i śpiew „Chwała na wysokości” – jak na prawdziwą uroczystość przystało! W całym wielkim poście ten podniosły hymn znika. Dzwony po odśpiewaniu milkną aż do sobotniego wieczoru.
Rozmontowanie ołtarza – w kościele, najważniejszym przedmiotem nie jest tabernakulum (z katechezy w podstawówce: to miejsce gdzie śpi Pan Jezus), tylko ołtarz. Na ołtarzu zawsze palą się świece, przyozdobiony jest on kwiatami (poza wielkim postem), w pobliżu jest krzyż. W Wielki Czwartek, na koniec liturgii, ołtarz zostaje „nagi”, jako symbol pojmania, odejścia Chrystusa. Tabernakulum zostaje w środku puste, a Jezus przenoszony jest do kaplicy adoracji.

Po uroczystości, w wielu kościołach jest tzw. godzina święta. Jest to dosłowne nawiązanie do Mt 26, 40 „Potem przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących. Rzekł więc do Piotra: «Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną?»”.

Może zostaniesz i spróbujesz czuwać tę godzinę?