II Niedziela Wielkiego Postu

W drugą niedzielę Wielkiego Postu czytamy fragment o przemienieniu się Jezusa na górze (Łk 9,28b-36). Odmieniony wygląd, jasne odzienie, głos Ojca z nieba potwierdzają mesjańską tożsamość Nauczyciela. Dodatkowo ważną rolę spełniają pojawiający się w tej scenie Mojżesz i Eliasz. Jak czytamy: Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego [Jezusa] odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie (w. 31). Jaki jest sens ich obecności? Są to dwie najbardziej znamienite postacie Starego Testamentu. Mojżesz reprezentuje Prawo, a Eliasz wszystkich proroków. Ewangelista wyraża w ten sposób prawdę, że cały Stary Testament, Prawo i prorocy wypełniają się w osobie Jezusa i w Jego zbawczej misji. Warto zatem uświadomić sobie, że centralne miejsce Wielkiego Postu powinien zawsze zajmować Jezus. Nie jemy mniej, żeby mieć lepszą figurę, ale aby kochać bardziej… Jezusa. Nie godzimy się z bliskimi, aby lepiej o nas mówili, ale aby zbliżyć się do… Jezusa. To w Nim realizuje się największy sens naszych wielkopostnych zmagań. Popatrzmy jeszcze na to, co poprzedza cudowne przemienienie: wejście na górę i modlitwa. Nie bójmy się trudu wędrówki! Pamiętajmy o żarliwej modlitwie! To otwiera oczy na cud przemienienia.