I Niedziela Wielkiego Postu

Zaraz po przyjęciu Chrztu Janowego, przed rozpoczęciem swojej publicznej działalności, Jezus udaje się na pustynię, gdzie pości przez 40 dni i jest kuszony przez diabła. Właśnie ten fragment Ewangelii Łukasza (4,1-13) wprowadza nas w tematykę pierwszej Niedzieli Wielkiego Postu. Ten czas ma być również dla nas wszystkich pewnego rodzaju wyjściem na pustynię, gdzie trzeba skupić się na tym, co najważniejsze, przewartościować swoje życie, postawić jeszcze raz akcenty. Nie jest to oczywiście proste zadanie. Gdzie dzieje się dobro, tam zawsze będą trudności. Żydzi wierzyli, że pustynia jest miejscem przebywania złego ducha (por. Kpł 16, 8-10). Człowiek udając się na pustynię, idzie również do epicentrum własnej słabości i walczy o swoje życie. Nie chodzi tylko o odmówienie sobie tabliczki czekolady czy plasterka wędliny w piątek. Jezus daje nam dzisiaj odważny przykład prawdziwej konfrontacji ze złem. Chociaż pokusa wydaje się prosta do realizacji, niemalże na wyciągnięcie dłoni, odpowiedzi Mistrza są bezkompromisowe i natychmiastowe. Wielki Post to czas próby. Czas przejścia przez zarośla kuszących propozycji diabła i czas wyrażenia mojej własnej odpowiedzi. Warto pomyśleć w kontekście dzisiejszej Ewangelii, czy mam jakieś wielkopostne postanowienie i czy dotyczy ono rzeczywiście czegoś, co wymagać będzie ode mnie prawdziwej duchowej walki.